اخگر

ترجمه های آمادور نویدی – از اخگر شعله بر می خیزد!

تراژدی های جزیره مانوس سؤالات عمده حقوق بشری: پیتر مک – آمادور نویدی

تراژدی های جزیره مانوس

 

سؤالات عمده حقوق بشری

نوشته: پیتر مک

برگردان: آمادور نویدی

قتل رضا براتی٬ جوان ۲۳ ساله ایرانی متقاضی پناهندگی٬ و مجروح شدن بیش از ۷۰ نفر دیگر در زمان حمله به پناهندگان در بازداشتگاه جزیره مانوس در سه هفته قبل٬ سؤالات ژرفی را درباره سیاستهای مهاجرتی استرالیا مطرح کرده است.

براتی دارای مدرک  واجد شرایط معماری بود٬ ولی او هرگز نتوانست آن حرفه را تجربه کند. از آنجایی که او از اقلیت تحت ستم کرد بود٬ و بخاطر محدودیتهای اقتصادی ایران با تحریمهای بین المللی٬ فرصت های حرفه ای عملا برای او موجود نبود.

نامزد او در تهران مانده است. او میخواست در استرالیا در رشته معماری تحصیل کند٬ اما سر از یک قایق پناهجویی درآورد. پس از آنکه از ورود قایق پناهجویان به آبهای استرالیا جلوگیری شد٬ سرانجام به جزیره مانوس منتقل شد.

او هرگز نتوانست زندگی زیبا و پرباری را تجربه کند٬ ازدواج کند٬ کودکانش را در آغوش گیرد و یا حتی تحقق یکی از طرحهای خود را ببیند.

پس از حمله به پناهندگان٬ اسکات موریسون(Scott Morrison)٬ وزیر مهاجرت استرالیا فورا پناهندگان بازداشت شده را مسئول خشونت خواند و ادعا کرد که براتی خودش را با فرار از محوطه به خطر انداخته است.

با این حال٬ پسر عموی او به بستگان براتی اطلاع داد زمانی که حملات شروع شد٬ او و براتی در اتاق کامپیوتر بوده اند. وقتی که براتی در اتاق را برای بررسی باز کرد٬ او را به بیرون برده٬ بطور وحشیانه ای مورد ضرب و شتم قرار داده٬ روی زمین کشاندند و دور کردند.

بعلاوه٬ شواهد ارائه داده شده توسط شاهدان عینی٬ از جمله مفسر شجاع آویتا بوکال(Avita Bokal)٬ موریسون را مجبور ساخت تا اعتراف کند که «تقریبا تمام» مجروحان بازداشتی در داخل کمپ و محوطه پناهندگی آسیب دیده اند.

معاون کمیساری پاپووا گینه نو(PNG) ادعا کرد که «جوخه سیار» شبه نظامی درگیر نبوده٬ اما بعد اعتراف کرد که پلیس «برای آرام کردن اوضاع» تیراندازی کرده است. درگیر بودن پلیس توسط دیگران تأئید شده است٬ از جمله نگهبانی که اظهار داشت که قبل از حمله٬ پلیس با سگ وارد محوطه شده بود.

گزارش «پزشک قانونی» آشکار ساخته است که براتی با ضربات متعدد از یک شی چوبی سنگین کشته شده است. هفت قربانی بشدت مجروح گشته به شهر پورت مورسبی مرکز پاپووا گینه نو(Port Moresby) و یک نفر به شهر داروین مرکز قلمرو شمالی استرالیا برده شده است. به باسن یک نفر شکیک شده بود٬ در حالی که ده ها نفر برای آسیب های وارده بر سر و صورت و دست هایشان درمان شده اند٬ همه اینها ثابت میکنند آنها قربانی بوده اند نه محرکین خشونت.

آتش زیر خاکستر

به گزارش فیرفکس(Fairfax) یک هفته قبل از حمله٬ مشاجره ای بین یک پناهنده و یکی از کارکنان آشپزخانه صورت گرفت٬ که منجر به بازداشت و ضرب و شتم وحشیانه پناهنده شد.

راد سنت جرج(Rod St George)٬ یکی از کارکنان سابق بهداشت شغلی و ایمنی در جزیره مانوس٬ نیز آشکار ساخت که موارد مکرر از تجاوز جنسی و شکنجه در بازداشتگاه وجود داشته است – که دقیقا همان چیزی است که از یک زندان شلوغ تک جنسی فاسد و بد طینت انتظار میرود٬ جایی که بنظر میرسد کمترین امیدی برای آزادی وجود ندارد.

بسیاری از افرادی که در جزیره مانوس درگیرند تحولات را پیش بینی کرده بودند٬ اما نصایح آنها با جدیت از سوی دولت نادیده گرفته شد.

بررسی قبلی اداره مهاجرت در اتهامات آقای سنت جرج در مورد تجاوز جنسی و شکنجه مثل باد هوا رد شد اما به موارد آسیب بخود رساندن٬ دوختن لبان بهم و شنای بازداشتی ها در دریا برای فرار از جزیره که اتفاق افتاده بود اعتراف شد.

برطبق گفته آقای سنت جورج حضور مقامات دپارتمان خاص در در زمان جلسات بررسی٬ تعدادی از شاهدان عینی را تهدید کرد٬ و دپارتمان تلاش کرد تا با منحرف کردن گناه برای چنین حوادثی را از خود دور سازد. بطور قطع روش مشابه ای در بررسی حمله ای که به مرگ براتی انجامید گرفته میشود .

تاکنون٬ بسیاری از اطلاعات در این حمله از طرف قربانیان یا شاهدان عینی آمده است٬ نه از طرف دولت. روزنامه نگارانی که تلاش کردند عکسهای جراحات قربانیان را بگیرند٬ دوربین های عکاسی آنها مصادره شده است و تصاویر گرفته شده توسط کارکنان امنیتی از بین برده شده است. کارکنان مرکز بازداشتی از شرح علنی شرایط و حوادث در جزیره مانوس و نائورو(Nauru) ممنونع شده اند.

دو مسئله اساسی

قطعا استرالیا کنوانسیون پناهندگی سازمان ملل را٬ که آنرا امضاء کرده و به تصویب رسانیده٬ شکسته است ٬ و بوضوح گناهکار جرم نقض حقوق بشر است.

ماده ۳۱ از کنوانسیون٬ کشورهای میزبان را از تنبیه پناهندگان که خودشان را به مقامات شناسایی کنند و علت را نشان دهند که چرا در جستجوی پناهندگی هستند منع میکند. ماده ۱۶ احتیاج دسترسی آزاد به دادگاه قانون٬ و ماده ۳۳ اخراج یا نقل مکان به هر جای خطرناک را بدلیل نژاد٬ مذهب یا معتقدات آنها منع میکند. ماده ۲۶ میگوید کشور میزبان باید به حرکت آزاد پناهندگان اجازه دهد.

با این حال٬ بیش از ۴۳۰۰ نفر که هیچ جرم و جنایتی برعلیه استرالیا انجام نداده اند٬ و برای هیچ جرمی دادگاهی یا محکوم نشده اند٬ در حال حاضر در مراکز بازداشتگاه های استرالیا زندانی هستند. اغلب آنها از خانواده خود جدا شده اند.

تا دسامبر سال گذشته ۱۰۲۸ کودک در خاک استرالیا٬ و ۱۱۶ نفر در جزیره نائورو در بازداشت بودند. اثرات وحشتناک و طولانی مدت زندان بر کودکان به خوبی شناخته شده است٬ ولی از طرف دولت نادیده گرفته شده است.

در موارد زیادی زمان بازداشت پناهجویان نامحدود است. برای یک مدت طولانی دولت استرالیا به چند درخواست پناهندگی پرداخته است٬ و از زمان شروع عملیات استقلال مرزها به هیچ درخواستی در پاپووا گینه نو رسیدگی نشده است. برای خیلی از بازداشت شدگان تعیین وضعیت پناهندگی آنها حتی شروع نشده است.

بازداشت نامحدود در نتیجه یک مجازات برای ورود اعلام نشده به اینجا(استرالیا- م) است. مجازات پناهجویانی که ویزا ندارند از همیشه بیشتر شده است برای این که از مستقر شدن در استرالیا برای همیشه منع شده اند.

در جزیره مانوس به بازداشت شدگان گفته شده بود که اگر آنها شکایت کنند کمکهای حقوقی دریافت نمیکنند و درخواست های آنها برای پناهجویی نادیده گرفته میشود.

بعضی از بازداشت شدگان که سازمان امنیت و اطلاعات استرالیا (ASIO) آنها را بعنوان خطرات امنیتی طبقه بندی کرده در نتیجه ٬ همراه با زن ها یا شوهران٬ و کودکان خود درون مراکز بازداشتگاه به حبس ابد محکوم هستند. آنها نمیتوانند دسترسی یا اعتراضی بر مدارک برای بازداشت خود داشته باشند٬ که فقط توسط سازمان امنیت و اطلاعات استرالیا و دولت شناخته شده است.

از اینجا به کجا؟

نخست وزیر پاپووا گینه نو اعلام داشته است که دولت ابوت(تونی ابوت نخست وزیر استرالیا است- م) باید بازداشت شدگان را از جزیره مانوس با هزینه خود٬ با هواپیما٬ برای شهادت در تحقیقات مجلس سنا٬ درباره حمله به کانبرا(پایتخت استرالیا- م) ببرد.

بهرحال٬ سناتور حزب سبزها سارا هانسن یانگ(Sarah Hansen-Young) میگوید که سناتورهای درگیر در تحقیقات باید جزیره را بازدید کنند تا شرایط را برای خود بررسی کنند. بعلاوه٬ برطبق گفته متخصص سلامت روان٬ لوئیس نیومن(Louise Newman)٬ از دانشگاه موناش (Monash University)٬ پرواز بازداشت شدگان به کانبرا و سپس برگرداندن آنها به جزیره مانوس پریشانی وحشتناکی بر سلامتی روان آنها وارد خواهد کرد.

در حقیقت٬ به حوزه رسیدگی باید توسعه داده شود تا شامل بازداشتگاه در تمام مراکز خارج از کشور گردد٬ و اعضای پارلمان باید از بازداشتگاه جزیره٬  بهمراه  مقامات بالای کمیسیاری سازمان ملل برای پناهندگان و کمیسیون حقوق بشر استرالیا دیدن کنند.

هر دو این سازمانها دارای منافع حیاتی در این موضوع هستند. کمیسیاری بالای سازمان ملل برای پناهندگان بازداشتگاه جزیره مانوس را مستبدانه و خشن توصیف کرده است. کمیسر حقوق بشر٬ پروفسور گیلان تریگز(Gillian Triggs) اظهار داشت:«تعهد اولیه ای که استرالیا دارد اینست که از پناهجویان حفاظت کند و ما نمیتوانیم این از مسئولیت با فرستادن مردم به کشور سومی٬ در این مورد پاپووا گینه نو٬ کناره گیری کنیم».

یک بررسی شفاف از نتایج وحشتناک سیاستهای بازداشت اجباری و پردازش خارج از کشور(به مسئله پناهندگی- م) را برای مردم استرالیا روشن میسازد. این مطمئنا توسط دولت ابوت استقبال نمیشود٬ چرا که بدون شک ادعا میکند که به نفع قاچاقچیان انسان ها است. با نمایش درجه شگفت انگیزی از دو رویی و مدارا٬ ابوت اخیرا اعلام کرد:«ما در یک رقابت شدید با این قاچاقچیان انسان هستیم. و اگر ما در جنگ بودیم ما نمی بایست اطلاعاتی را بدهیم که به نفع دشمن است فقط به این خاطر که ما یک کنجکاوی سست دراین باره داریم».

اسقف کریستوفر ساندرز(Christopher Saunders)٬ رئیس کمیسیون کاتولیک عدالت اجتماعی استرالیا گفته او را رد کرد و گفت:«اگر این یک جنگ است٬ پس این مبارزه برعلیه مردم بی دفاع و رنجور و اسفبار است».

پاپ گفته است که:« مهاجران و پناهندگان سرباز پیاده در صفحه شطرنج بشریت نیستند». اما این دقیقا همان گونه است که توسط دولت ابوت با آنها برخورد میشود٬ همانا که از پناهجویان برای استفاده انتخاباتی اهریمن میسازد.

بعلاوه٬ دولت اکنون در صدد است که ویزاهای حفاظت موقت را معرفی کند٬ که اجازه پیوستن خانواده ها را نمیدهد٬ بازگشت اجباری راتسهیل میکند٬ و تعداد دریافت پناهنده را از ۲۰۰۰۰ به ۱۳۰۰۰ در سال کاهش داده است.

همچنین برنامه دارد که ۱۰۰۰ پناهجو را که ادعای پناهندگی آنها رد شده است٬ از جامعه اخراج کند یا بطور نامحدود به بازداشتگاه برگردانده شوند٬ حتی اگر آنها شامل افراد بدون تابعیت و دیگرانی باشند که هنوز روند درخواست تجدید نظر آنها در دادگاه ها کاملا سپری نشده است.

هزینه

سال گذشته ۲ میلیارد دلار به تقریبا ۱۰ میلیارد دلار هزینه اداره عملیات استقلال مرزها برای بیش از سه سال اضافه شده بود. آن از لایحه ۷ میلیارد دلار برای شرکت استرالیا در جنگ افغانستان٬ طولانی ترین درگیری نظامی ما پیشی میگیرد.

بر طبق گزارش فیرفکس(Fairfax)٬ هزینه متوسط یک تخت در مراکز بازداشتگاه خارج از کشور اکنون حدود ۹۰۰ دلار در روز٬ در مقایسه به ۵۹۰ دلار برای یک اتاق با منظره کنار دریا در هتل پنج ستاره شانگری لا(Shangri-La) در سیدنی است.

به ترانس فیلد(Transfield)٬ که مرکز نائورو را می گرداند ٬ یک قرارداد یک میلیارد و دویست میلیون دلاری اعطا شده که جزیره مانوس و مراکز نائورو را برای ۲۰ ماه٬ ظاهرا بدون فرآیندهای مناقصه طبیعی بگرداند. تراس فیلد ترتیبات موجود در جزیره مانوس را حفظ خواهد کرد.

از سال ۲۰۰۳ ٬ هزینه های پرداخت شده به چهار شرکت برای اداره مراکز بازداشتگاه خارج از کشور از ۵ میلیارد و ششصد هزار میلیون دلار فراتر رفته است. تال هولدینگز(Toll Holdings) بیش از ۳ میلیارد و پانصد هزار دلار برای ارائه آشپزخانه در جزیره مانوس از اکتبر ۲۰۱۲ دریافت کرده است٬ به جی ۴ اس(G4S) مبلغ ۲۴۴ میلیون دلار برای گرداندن مرکز از اکتبر۲۰۱۲ ٬ تا جمعه گذشته پرداخت شده است. ترانس فیلد ۳ میلیون و دویست هزار دلار برای گرداندن مرکز نائورو در سال گذشته گرفته است.

شرکتهای تابعه از جی۴ اس در پنج پناهگاه مالیاتی واقع شده است. در سال ۲۰۱۲ ٬ شرکت بریتانیایی نه در استرالیا مالیات پرداخت٬ و نه در بریتانیا٬ – در واقع مبلغ ۲ میلیارد دلار بازپرداخت از اداره مالیات استرالیا دریافت نمود.

اما هزینه ملت تنها مالی نیست. وجدان ملی استرالیا در حال حاضر دو بار گناه وحشتناک از را حمل میکند٬ ولی سیاست «استرالیای سفید» حداقل به نفع چند فرهنگی (multiculturalism) کاهش یافته است٬ و بخاطر عذر خواهی رسمی دولت کارگر مقداری بهبود برای کسانیکه تحت تآثیر فاجعه نسل به سرقت رفته (stolen generation) قرار گرفته اند٬ بوجود آمده است.

ما در حال حاضر با یک معضل اخلاقی دیگر با توجه به رفتار تکان دهنده با پناهجویان روبرو هستیم٬ که هر دو دولتهای کارگر و ائتلاف محافظه کار(لیبرال و ناسیونال- م) در آن شرکت کرده اند. اگر آن احزاب از اصلاح رویکرد کینه توزانه خود نسبت به پناهجویان خود داری کنند٬ مردم استرالیا باید آنها را عوض کنند . این شدنی است و باید بشود.

برگرفته از گاردین٬ ارگان حزب کمونیست استرالیا٬ شماره ۱۶۳۰ ٬ ۱۲ مارس ۲۰۱۴ ٬ صفحه ۵

http://www.cpa.org.au/guardian/2014/1630/08-manus-island-tragedies.html

 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

اطلاعات

این ویودی در 21 اوت 2014 بدست در دسته‌بندی نشده فرستاده شده و با برچسب خورده.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: