اخگر

ترجمه های آمادور نویدی – از اخگر شعله بر می خیزد!

کوشا و متحد برای استرالیای سوسیالیستی: گاردین٬ ارگان حزب کمونیست استرالیا- آمادور نویدی

کوشا و متحد برای استرالیای سوسیالیستی

گاردین٬ ارگان حزب کمونیست استرالیا٬ شماره ۱۶۱۲

برگردان: آمادور نویدی

حزب کمونیست استرالیا ۱۲همین کنگره ملی خود را از ۴ تا ۷ اکتبر ۲۰۱۳، زیر شعار «کوشا و متحد برای استرالیای سوسیالیستی» در سیدنی – استرالیا برگزار می نماید. پس از برگزاری ۱۱-مین کنگره ملی در سال ۲۰۰۹، تغییرات زیادی روی داده است. سرمایه داری از همه جهات در بحران بسر میبرد و اثراتش در سرتاسر جهان احساس میشود: ازجمله در عرصه های اقتصاد٬ غذا٬ آب٬ پناهندگی و بحرانهای محیط زیستی وهمچنین درگیریهای ادامه دار و خطر جنگهای جدید و شاید هسته ای. این بحران ها یک منشاء مشترک دارند که ریشه اش در سیستم سرمایه داری نهفته است.

نابرابریهای اجتماعی و اقتصادی در آن سالها (بین ۲۰۰۹- ۲۰۱۳) ادامه داشته و رو به افزایش است. طبقه حاکم سرمایه داری و دولتهایشان جنگ همه جانبه ای را بر علیه اتحادیه ها و آزادیهای دمکراتیک براه انداخته اند و همه دستاورهای کارگری را که در گذشته با تلاش کسب کرده بودند، پس میگیرند. همزمان، نظامیگری و جنگ باعث خالی شدن خزانه دولت و عامل تهدیدات جدید برای امنیت در سراسر جهان است.

سند اصلی که قرار است به کنگره برای تصویب داده شود یک قطعنامه سیاسی است. کنگره همچنین در نظر دارد که اصلاحاتی را در اساسنامه حزب بدهد و اعضای جدید کمیته مرکزی را انتخاب نماید.

انتظار میرود که ۷۰ نماینده از سرتاسر استرالیا شرکت نمایند. تعدادی اعضای جدید و جوان برای اولین بار در کنگره شرکت میکنند، که مشتاقند در تنظیم سمت و سوی کار حزب در چهار سال آینده همکاری نمایند.

کمیته مرکزی پیشنویس قطعنامه سیاسی حزب را در ماه آوریل منتشر نمود و در دسترس شاخه های حزبی قرار داد که بر روی آنها بحث شد و اصلاحاتی بعمل آمد که این اصلاحات باعث تقویت سند گردید. پیشنویس نهایی که به کنگره میرود٬ بین نمایندگان کنگره در ابتدای هفته قبل پخش شد.

پیشنویس قطعنامه سیاسی اعلام میدارد: «وظایف فوری حزب ما افزایش اعضاء، تقویت و تحکیم وحدت و فعالیت های حزب، تعمیق و توسعه مبارزه طبقاتی و سازماندهی جنبشی برای به چالش کشیدن قدرت سرمایه انحصاری است. ما خود را متعهد به مبارزه برای حقوق کارگران٬ انترناسیونالیسم پرولتری و دموکراتیک، حفظ صلح و محیط زیست، با چشم انداز سوسیالیسمی میدانیم».

در این کنگره توجه خاصی به روی مبارزه طبقاتی متمرکز میشود– نه فقط برای فرم اقتصادی- بلکه سیاسی و عقیدتی- و نیاز به پیروزی در نبرد اندیشه ها میباشد.

پیشنویس قطعنامه سیاسی اعلام میدارد: «هدف ما ساختن جامعه ایست که در آن، مشکلات به ارث مانده از نظام سرمایه داری، بعنوان مثال: جنگ٬ استثمار٬ خرابی محیط زیست٬ سرکوب٬ فقر٬ بیکاری٬ بیسوادی٬ تعصب٬ نژادپرستی٬ تبعیض و عدم دسترسی به خدمات و حقوق اجتماعی را از بین ببرد».

امیدهای بربادرفته

دولت سوسیال دمکرات (حزب کارگر) بدلیل اختلافات درونی در رهبری (کودتای برداشتن کیون راد و جایگزین کردن خانم جولیا گیلارد) و سپس بازگشت کیون راد بقدرت در رأس حزب کارگر، نتوانست اعتماد اکثریت مردم را بخود جلب نماید.

ورشکستگی حزب کارگر

دولت، همان سیاست های اقتصادی خردگرای مقررات زدایی و خصوصی سازی دولت ائتلافی (لیبرال- ناسیونال) را ادامه داد. دولت سوسیال دمکرات (کارگر) به اجرای برنامه های خصوصی سازی گسترده، فروش دارایی های باقی مانده مردم و اخراج بیشتر کارگران و حمله به دستمزد و شرایطشان ادامه داد.

مقدار زیادی از کاهش مالیات پول شرکت ها، تخفیف سوخت های فسیلی و میلیاردها دلار تجهیزات نظامی جدید وجود داشت اما نه به اندازه ای که برای پرداخت ۵۰  دلار اضافی در هفته به بیکاران و یا کمک به بازنشستگان وجود داشته باشد. بیمارانی با مرضهای مزمن نتوانستند تحت برنامه خدمات درمانی مجانی (میدی کر) به دندانپزشک مراجعه کنند و یا پدر و مادر مجرد با فرزندهایشان را دیدم درآمد ناچیزشان را کاهش داد.

برای بهداشت عمومی و نظام آموزش و پرورش هزینه نشد٬ اقدامات لازم برای مقابله با تغییرات آب و هوایی٬ برخورد انسانی به حل مسئله پناهندگان و اصلاحات رفاه اجتماعی بعمل نیامد.

طرح اصلاحات بزرگ در عرصه آموزش و پرورش و طرح بیمه برای افراد معلول هنوز روی میز است، ولی برای خصوصی سازی آموزش و پرورش عمومی(مشهور به گانسکی ریفرم) مبلغ زیادی اختصاص یافت.

مداخله فدرال در قلمرو شمالی ادامه دارد٬ اما کوچکترین گامی برای بهبود شرایط بومیان استرالیایی (اب اوری جینال) ها از قبیل مسکن٬ بهداشت و خدمات اجتماعی برداشته نشد.

سرانجام دولت سوسیال دمکرات (کارگر) در انتخابات فدرال در ۷ سپتامبر ۲۰۱۳ بدون تشریفات از کار برکنار شد.

کابوس ائتلاف (لیبرال – ناسیونال)

دولت جدید هنوز سیاستهای خود را آشکار نکرده است٬ بهمین دلیل استرالیائیها حق دارند که نگران باشند.

جنبش اتحادیه های کارگری برای زنده ماندن، مبارزه بزرگ بین مرگ و زندگی را در پیش رو دارند. دولت ائتلافی در نظر دارد حقوق ابتدایی اتحادیه های کارگری را با کمک سناتورهای ارتجاعی از بین ببرد٬ سطح دستمزدها و استانداردهای زندگی را پائین نگهدارد و به پرداخت حقوق بیکاری پایان دهد.

دولت آبوت (نام رهبر ائتلاف) بخش عمومی را ازبین میبرد و اقدامات خشن ریاضتی را همانند آنچه که در یونان و کشورهای اتحادیه اروپا اتفاق افتاد، جایگزین میسازد.

تنها امید برای مبارزه با اقدامات ریاضتی، مسدود کردن آنها از طریق مجلس سنا و مبارزه در خارج از مجلس خواهد بود.

این مبارزه فقط اقتصادی  نیست، بلکه، سیاسی و ایدئولوژیک هم میباشد.

این مبارزه ایدئولوژیک، برای بالا بردن آگاهی و شناخت ماهیت طبقاتی نظام سرمایه داری و تأکید بر وجود مبارزه طبقاتی است.

مبارزه برای تغییرات واقعی

طبقه کارگر دارای اتحادیه های کارگری خود است که نقش مهمی را در دفاع و ترویج منافع کارگران بازی میکند، اما در عین حال به یک حزب سیاسی خاص خود نیاز دارد. حزب سوسیال دمکرات (کارگر) اگر چه بسیاری از اعضای طبقه کارگر را در صفوف خود دارد و آنها نیز صمیمانه امیدوارند که بالاخره تغییر می کند و به سیاست های مترقی دوران گذشته روی می آورد، اما نمیتواند چنین نقشی را ایفاء کند.

حزب کمونیست استرالیا بدون هیچ گونه عذرخواهی، خود را یک حزب طبقه کارگر اعلام  میکند. آشکارا و با افتخار جهت گیری میکند و در طرف طبقه کارگر قرار میگیرد٬ که این یک تفاوت اساسی و بنیادین است. حزب کمونیست استرالیا و نشریه اش گاردین به منافع کارگران خدمت می کند و قصد دارد سیستم موجود را به نظام سوسیالیستی حافظ منافع کارگران تغییر دهد.

شکست احزاب بزرگ (کارگر و ائتلاف لیبرال- ناسیونال) در پاسخگویی به نیاز مردم، چون نگاه مردم بجای دیگری برای پاسخگویی است، راه ظهور نئو- فاشیسم و نیروهای افراطی را باز میکند. طبقه حاکم در ایجاد ترس و چند دستگی در طبقه کارگر بر اساس نژاد و مذهب برای جلوگیری از وحدت مردم در حمایت از گزینه های چپ و مترقی است.

این را میتوان در یونان و جاهای دیگر مشاهده نمود که نئو- فاشیسم و دیگر نیروهای راستگرا٬ نیروهای ضد مردمی در حال گسترش و فراز هستند. در استرالیا رشد احزاب راستگرای مسیحی و دخالت مستقیم سلاطین معدن در روند سیاسی٬ همه با پشتیبانی گسترده رسانه های جمعی صورت می گیرد.

مردم استرالیا نمی توانند بنشینند و دست روی دست بگذارند و منتظر بمانند بدان امید که حزب کارگر در طول سه یا شش سال، ائتلاف را شکست داده وتحویل مردم دهد. این اتفاق نخواهد افتاد.

اکنون باید مبارزه برای تغییرات واقعی در جهت منافع طبقه کارگر، استرالیایی های بومی، مهاجران و پناهندگان، زنان و دیگر قربانیان نظام سرمایه داری، به ویژه، برای طرد نئولیبرالیسم انجام بگیرد.

تمرکز اصلی پیش نویس قطعنامه سیاسی پیشنهادی به کنگره ماه اکتبر٬ روی سوال بوجود آوردن چنین تغییراتی در استرالیا است. تقویت حزب کمونیست برای انجام وظایف پیش رو و سازماندهی «جنبش گسترده مردمی برای تغییرات واقعی به رهبری طبقه کارگر در مرکز توجه قرار گرفته است. خصلت و ماهیت این جنبش باید ضد- امپریالیستی، ضد- سرمایه داری و دموکراتیک باشد».

شعار اصلی کنگره، «کوشا و متحد برای استرالیای سوسیالیستی»، نشان دهنده ضرورت تغییر در نظام اجتماعی – اقتصادی در استرالیا و ساختن آن جنبش است.

اگر مایلید در مورد حزب کمونیست استرالیا و اهدافش بیشتر بدانید، از شما دعوت میکنیم در مراسم افتتاحیه کنگره حزب کمونیست استرالیا در روز جمعه، ۴ اکتبر ۲۰۱۳ شرکت کنید، خیلی خوش آمدید.

برای کسب اطلاعات بیشتر از محل و ساعت برگزاری افتتاحیه کنگره حزب کمونیست استرالیا، لطفا به پوستر بالا مراجعه نمایید

گاردین٬ ارگان حزب کمونیست استرالیا٬ شماره ۱۶۱۲ صفحه ٬۱۲ ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۳

 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

اطلاعات

این ویودی در 21 اوت 2014 بدست در دسته‌بندی نشده فرستاده شده و با برچسب خورده.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: