اخگر

ترجمه های آمادور نویدی – از اخگر شعله بر می خیزد!

یکی دیگر از نسل به سرقت رفته: چگونه هنوز دولت استرالیا ریشه بومیان استرالیایی را نابود میکند؟: جان پیلجر- آمادور نویدی

یکی دیگر از نسل به سرقت رفته:

چگونه هنوز دولت استرالیا ریشه بومیان استرالیایی را نابود میکند؟

نوشته: جان پیلجر

برگردان: آمادور نویدی

کودکان بومی بطور جمعی و بدون وقفه از والدین خود جدا میشوند- خشم کجاست؟

صدای نوار سوزنده است. به محض قاپیدن کودک شیرخوار از مادرش صدای شیون او بلند میشود. مادر کودک با لابه میگوید٬ «کودکم هیچ عیبی ندارد. چرا این بلا را بر سر ما می آورید؟ سالها قبل میتوانستید مرا بخاطر اینکه ] یک اب اوریجینال – بومی استرالیایی هستم[ دار بزنید٬ اینطور نیست؟ گناهکار قبل از اینکه بیگناهی ثابت شود» (قصاص قبل از جنایت- م). مادر بزرگ کودک میخواهد بداند که «چرا سرقت کودکان ما دوباره سراسری اتفاق می افتد». مقام خیریه میگوید٬ «او را می برم٬ رفیق».( مایت٬ اصطلاح استرالیایی بمعنای دوست یا رفیق است – م).

این حادثه برای یک خانواده بومی در مکان دورافتاده ای در ایالت نیو ساوت ولز(New South Wales)اتفاق افتاد. این حوادث در سرتاسر استرالیا بطور افتضاح آمیز و تا حد زیادی نقض ناشناخته حقوق بشری است که یاد آور نسل به سرقت رفته ننگین (۱) قرن گذشته است. تا دهه ۱۹۷۰ ٬ هزاران کودک دو رگه از مادران خود توسط مقامات خیریه ربوده شده بودند. کودکان به مؤسسات بعنوان نژاد پست یا کارگر برده داده میشدند٬ بسیاری مورد اذیت و آزار قرار میگرفتند.

همانگونه که رئیس حامی بومیان شرح میدهد سیاست «رنگ از تولید مثل خارج کردن»(۲)٬ سیاست آسیمیلاسیون ( یکسانی) کردن بود. این سیاست تحت تأثیر همان جنبش اصلاح نژادی بود که از نازی ها الهام گرفته بود. در سال ۱۹۹۷ گزارش تاریخی٬ آنها را به خانه برگردانیم٬ آشکار ساخت که تا بیش از ۵۰۰۰۰ کودک و مادر «تحقیر٬ پستی و خشونت محض قانون جدایی اجباری… محصول عمدی٬ سیاستهای حساب شده دولت» را متحمل شده بودند. گزارش آنرا نسل کشی خواند.

سیاست آسیملاسیون دولت استرالیا بدون نام بردن از آن در همه چیز باقی مانده است. حسن تعبیر و  بکار بردن کلمات نیکو هم چون «آشتی» و «آینده قوی تر» پوشش مشابه مهندسی اجتماعی و پایدار٬ نژادپرستی پنهان در نخبگان سیاسی٬ بوروکراسی و جامعه گسترده استرالیا است. وقتی که در سال ۲۰۰۸ نخست وزیر استرالیا کوین راد از نسل ربوده شده عذرخواهی کرد٬ او اضافه کرد:«میخواهم این را رک  و راست بگویم. هیچ  غرامتی وجود ندارد». روزنامه سیدنی مورنیگ هرالد در یک «مانور زیرکانه» تبریک گفت که قطعه ای از لاشه سیاسی را که به برخی از نیازهای عاطفی هواداران خود به پاسخ میدهد پاک کرد٬ در عین حال هیچ تغییری صورت نگرفت».

امروز٬ سرقت کودکان بومی استرالیا- از جمله نوزادان تازه بدنیا آمده- در حال حاضر گسترده تر(۳) از هر زمانی در طول قرن گذشته است. تا ژوئن سال گذشته٬ تقریبا ۱۴۰۰۰ نفر از کودکان بومی استرالیا برده شده بودند(۴). این پنج برابر شماری است از زمانیکه گزارش آنها را به خانه برگردانیم نوشته شده است. بیش از یک سوم تمام کودکان برده شده بومی هستند- از ۳ ٪ جمعیت( بومیان استرالیا- م). با این نسبت٬ این بردن جمعی کودکان بومی منتهی به ربودن یک نسل بیش از ۳۳۰۰۰ کودک به تنهایی در قلمرو استرالیای شمالی میشود.

پت(Pat) نام مستعار مادری است که غم و اندوه او بطور مخفیانه از روی تلفن ضبط شده بود پس از آنکه چهار مقام خدمات کودک٬ و شش پلیس به خانه او حمله بردند. بر روی نوار یک مقام رسمی ادعا میکند که برای یک «ارزیابی» آمده اند. ولی دو افسر پلیس٬ که پت را میشاختند٬ به او میگویند که هیچ خطری متوجه بچه او نیست و به او هشدار دادند که «هرچه سریعتر اینجا را ترک کند». پت نوازاد را قنداق و فرار کرد٬ اما سرانجام کودک یکساله از او گرفته و برده شد بدون اینکه بداند چرا. صبح روز بعد پلیسی برگشت و از او عذرخواهی کرد و گفت که کودک او هرگز نباید از او گرفته و برده میشد. پت نمیداند که پسر او کجاست.

یکبار او توسط مقامات «دعوت» شده بود که بچه های خود را به دفاتر «بی طرف» برای «طرح مراقبت» ببرد. درها بسته شده بود و مقامات بچه های او را بردند٬ جوانترین کودک بوسیله کمربند سلاح افسر پلیس کشیده میشد. تعداد زیادی از مادران بومی از حقوق قانونی خود بی اطلاع هستند. یک دادگاه مخفی کودکان برای زدن مهر(امضاء مجوز- م) بردن کودکان بدنام شده است.

اغلب خانواده های بومی بر لبه پرتگاه زندگی میکنند. امید به زندگی در شهرهای با یک پرواز کوتاه از سیدنی تا کمتر از ۳۷ سال است. بیماریهای دیکینسیان(Dickensian) شایع هستند؛ استرالیا تنها کشور توسعه یافته ای است که تراخم را که کودکان بومی را کور میکند٬ ریشه کن نکرده است.

پت دوبار شجاعانه علیه بوروکراسی که میتواند با شایعات کودکان او را برباید مبارزه کرده است. او دوبار از اتهامات دروغ٬ از جمله «جرم آدمربایی» کودکان خود تبرئه شده است. یک روانشناس او را همچون مادری خوب و توانا توصیف کرده است.

جوسی کراوشاو(Josie Crawshaw)٬ مدیر سابق سازمان حمایت از خانواده های محترم در داروین٬ بمن گفت:«در مناطق دور افتاده٬ مقامات در اوایل صبح با هواپیما  میروند و کودک را هزاران کیلومتر از جامعه خود دور میکنند. هیچگونه توضیحی٬ هیچونه حمایتی وجود ندارد و کودک ممکن است برای همیشه برده شده باشد».

الگا هاون(Olga Havnen )٬ هماهنگ کننده خدمات راه دور برای قلمرو شمالی استرالیا٬ در سال ۲۰۱۲ زمانیکه آشکار ساخت که تقریبا ۸۰ میلیون دلار استرالیایی برای نظارت و برداشتن کودکان بومی در مقایسه با فقط ۵۰۰ هزار دلار استرالیایی برای حمایت از همان خانواده های فقیرخرج شده بود اخراج شد. او بمن گفت:«دلیل اصلی برای برداشتن کودکان مسائل رفاهی هستند که مستقیما به فقر و نابرابری مرتبط هستند. ضربه در همان دم وحشتناک است بخاطر اینکه اگر آنها در عرض شش ماه دوباره بهم نپیوند٬ به احتمال زیاد آنها هرگز دوباره یکدیگر را نبینند. اگر آفریقای جنوبی اینچنین میکرد٬ اعتراضات جهانی بوجود آمده بود».

او و دیگران با تجارب زیاد که من مصاجبه کرده ام گزارش آنها را به خانه برگردانید را پژواک داده اند٬ که « نگرش» مقامات رسمی استرالیا را توصیف میکند که همه مردم بومی را همچون «کمبود اخلاقی» درنظر میگیرند. سخنگوی اداره خدمات اجتماعی و خانواده گفت که اغلب کودکان بومی برداشته شده از ایالت نیو ساوت ولز در مکانهایی با سرپرستان بومی گذاشته شده بودند. طبق شبکه های حمایت بومیان٬ این یک پرده ساتر است؛ این به معنی خانواده نیست٬ و بوسیله نفاق کنترل میشود که دستاور واقعی بوروکراسی است.

من گروهی از مادر بزرگان را ملاقات کردم٬ همه بازماندگان اولین نسل به سرقت رفته٬ همه در حال حاضر با نوه های ربوده شده هستند. آنها گفتند:«ما دوباره در حالت ترس زندگی میکنیم». دیوید شوبرگ(David Shoebridge)٬ یکی از وزرای حزب سبزها٬ بمن گفت:«؟ واقعیت آنست که٬ بازاری در میان سفیدپوستان برای این کودکان٬ خصوصا کودکان شیرخوار وجود دارد».

پارلمان ایالت نیو ساوت ولز بزودی بر روی قانونی بحث میکند که «سرپرستی» وبه فرزند خواندگی اجباری را معرفی میکند. کودکان زیر دوسال واجد شریط – بدون رضایت مادر خواهند شد- اگر بیش از شش ماه برده شده باشند(ربوده شده باشند- م). برای خیلی از مادران بومی مثل پت٬ شش ماه طول میکشد تا صرفا بتواند با فرزندان خود ارتباط برقرار کند. شوربرگر میگوید:«این برای عقیم ساختن خانواده های بومی تنظیم شده است».

از جوسی کراوشاو پرسیدم چرا.« خود را به کر گوشی زدن درباره مردم بومی استرالیا اکنون یک نوع ناتوانی است که به نقطه ای میرسد جایی که شما میتوانید تمام یک گروه انسان را خرد کنید و نق نق و اعتراضی از کسی برنیاید.

برگرفته از:  http://www.informationclearinghouse.info/

 

برای تمای با جان پیلجر با   www.johnpilger.com تماس بگیرید

فیلم مدینه فاضله توسط جان پیلجر- تریلر رسمی

Utopia – A film by John Pilger – Official trailer

http://www.youtube.com/watch?v=ht8_5UlcgSQ

 

 

 

 

منبع:

۱- https://www.humanrights.gov.au/publications/bringing-them-home-stolen-children-report-1997

۲-  http://museumvictoria.com.au/collections/items/1496210/book-a-o-neville-australia-s-coloured-minority-its-place-in-the-community-currawong-publishing-co-1947

۳-  http://www.theaustralian.com.au/national-affairs/new-stolen-generation-fear-perpetuates-violence/story-fn59niix-1226567068427#mm-premium

 

۴-  http://www.pc.gov.au/__data/assets/pdf_file/0010/132499/rogs-2014-volumef-chapter15-factsheet.pdf

 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

اطلاعات

این ویودی در 21 اوت 2014 بدست در دسته‌بندی نشده فرستاده شده و با برچسب خورده.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: