اخگر

ترجمه های آمادور نویدی – از اخگر شعله بر می خیزد!

جنگ یک جنایت سازمان یافته است(فصل پنجم و پایانی) – مرگ بر جنگ: سرکشکر اسمیدلی باتلر – آمادور نویدی

 

 

ما کنفرانس های خلع سلاح و محدودیت های سلاح داشته ایم… ما سربازان و ملوانان حرفه ای٬ سیاست مداران و دیپلمات های خودمان را به این کنفرانس ها فرستادیم. و چه اتفاقی افتاد؟ سربازان و ملوانان حرفه ای نمی خواهند که خلع سلاح شوند. هیچ دریاسالاری نمی تواند بدون کشتی جنگی باشد. هیچ ژنرالی نمی خواهد بدون فرمانده باشد. هردو یعنی مردان بدون شغل. آن ها هوادار خلع سلاح نیستند. آن ها نمی توانند طرفدار محدودیت سلاح باشند. و اما در پشت همه این کنفرانس ها٬ تمام قدرتمندان٬ و به همان طریق٬ عوامل شرور و بدجنس٬ همان کسانی کمین می کنند که از طریق جنگ سود می برند. آن ها می بینند که این کنفرانس ها نه خلع سلاح می کند و نه به طور جدی تسلیحات را محدود می سازد… برای خلع سلاح فقط یک راه با هر هرگونه صورت ظاهر عملی وجود دارد. و آن  اینست که تمام کشورها با یکدیگر متحد شده و هر کشتی جنگی٬ هر اسلحه٬ هر تفنگ٬ هر تانک٬ و هر هواپیمای جنگی را ازبین ببرند. و حتی اگر این امکان به وقوع بپیوندد٬ بازهم کافی نیست… هدف اصلی هر قدرتی در هر یک از این کنفرانس ها دستیابی به خلع سلاح برای جلوگیری از جنگ نبوده است٬ بلکه جهت به دست آوردن جنگ افزار بیشتری برای خود و کمتری برای هر دشمن بالقوه است. هرکشوری مخفیانه در حال مطالعه و تکمیل ابزارهای جدید و وحشتناک تری جهت نابودی دشمنان عمده خود است. آری٬ برای این که سازندگان کشتی سود ببرند٬ ساخت کشتی جنگی ادامه خواهد یافت. و برای این که سازندگان مهمات سودهای عظیم خود را ببرند٬ سلاح تولید خواهد شد و تفنگ و گلوله ساخته خواهد شد. و سربازان٬ البته٬ باید انیفورم بپوشند٬ پس تولیدکنندگان هم باید سودهای خود را نیز از جنگ  ببرند.

war is hell

جنگ یک جنایت سازمان یافته است(فصل پنجم و پایانی) – مرگ بر جنگ

نوشته: سرکشکر اسمیدلی باتلر

برگردان: آمادور نویدی

 democracy,usa way!

U.S. Air Force UC-123 Providers spray the defoliant chemical Agent Orange over dense vegetation in South Vietnam in 1966. The chemical, which Air Force spokesmen said at the time was harmless to humans and animals, could remove 50 percent of ground cover within a few weeks of application, making it difficult for guerrillas to hide. (AP Photo)

U.S. Air Force UC-123 Providers spray the defoliant chemical Agent Orange over dense vegetation in South Vietnam in 1966. The chemical, which Air Force spokesmen said at the time was harmless to humans and animals, could remove 50 percent of ground cover within a few weeks of application, making it difficult for guerrillas to hide. (AP Photo)

دیوانه نیستم باور کنم که جنگ چیزی متعلق به گذشته است. میدانم که مردم جنگ نمی خواهند٬ اما بیفایده است که بگوئیم نمی توانند ما را برای جنگ دیگری تحت فشار قرار دهند.

با نگاهی به گذشته٬ مشاهده می کنیم که وودرو ویلسون در سال ۱۹۱۶ با این پلاتفرم که او «ما را در جنگ وارد نکرده بود» و بر این وعده سربسته که او «ما را در جنگ وارد نمی کند» دوباره برای ریاست جمهوری انتخاب شد. با این حال٬ پنج ماه بعد٬ از کنگره خواست تا جنگ علیه آلمان را اعلام نماید.

در این پنج ماه مدت از مردم پرسیده نشد که آیا تصمیم خود را عوض کرده اند. از ۴ میلیون مرد جوانی که انیفورم سربازی پوشیدند و به جنگ رفتند٬ نپرسیدند که آیا می خواهند به جبهه جنگ بروند٬ رنج و مشقت بکشند و کشته شوند.

پس چه چیزی باعث شد که دولت به طور ناگهانی تغئیر عقیده داد؟

پول.

ممکن است به یاد بیاورید٬ که مدت کوتاهی قبل از اعلام جنگ٬ یک کمیسیون متحد درست شده بود که با رئیس جمهور مشورت کرد. رئیس جمهور هم گروهی از مشاوران را احضار نمود. رئیس کمیسیون٬ فارغ از زبان دیپلماتیک با رئیس جمهور و گروهش به صورت زیر صحبت کرد:

«به صرفه نیست که بیش از این خودمان را گول بزنیم. انگیزه متفقین با شکست روبه رو شده است. حال ما به شما (بانکداران آمریکائی٬ سازندگان مهمات آمریکائی٬ تولید کنندگان آمریکائی٬ دلالان سفته بازان آمریکائی٬ و صادرکنندگان آمریکائی)٬ پنج یا شش میلیارد دلار بدهکاریم.

اگر ما ببازیم (و بدون کمک آمریکا ما باید ببازیم) ما٬ انگلیس٬ فرانسه و ایتالیا٬ نمی توانیم این پول را پرداخت کنیم… و آلمان نمی تواند. بنابراین …»

تا آنجائی که به  مذاکرات جنگ مربوط میشود٬ اگر پنهانکاری ممنوع شده بود٬ و از مطبوعات دعوت شده بود تا در کنفرانس شرکت کنند٬ یا رادیوئی در دسترس بود تا روند مذاکرات را پخش کند٬ آمریکا هرگز در جنگ جهانی شرکت نمی کرد. اما این کنفرانس٬ مانند تمام بحث های جنگ٬ در نهایت پنهانکاری مهار شده بود. زمانی که جوانان ما به سوی جنگ فرستاده می شدند به آن ها گفته شده بود که «جنگ برای امنیت جهان و دمکراسی» و «جنگ برای پایان دادن به تمام جنگ ها» بود.

خوب٬ پس از هیجده سال٬ دمکراسی جهان از قبل از جنگ٬ کمتر شده است. علاوه بر این٬ به ما چه مربوط است که روسیه٬ یا آلمان٬ یا انگلیس یا فرانسه یا ایتالیا یا اتریش تحت  حکومت دمکراسی زندگی کنند یا پادشاهی؟ این که آنها فاشیست هستند یا کمونیست؟ مسئله ما حفظ دمکراسی خودمان است.

و خیلی کم٬ اگر چیزی٬ جهت مطمئن ساختن ما انجام گرفته که جنگ جهانی واقعاً انجام داده٬ جنگی است که  به تمام جنگ ها پایان داده است.

بله٬ ما کنفرانس های خلع سلاح و محدودیت های سلاح داشته ایم. که بی معنی است. یک کنفرانس که به تازگی شکست خورده است؛ نتیجه دیگری هم٬ بی اعتبار و باطل شده است. ما سربازان و ملوانان حرفه ای٬ سیاست مداران و دیپلمات های خودمان را به این کنفرانس ها فرستادیم. و چه اتفاقی افتاد؟

سربازان و ملوانان حرفه ای نمی خواهند که خلع سلاح شوند. هیچ دریاسالاری نمی تواند بدون کشتی جنگی باشد. هیچ ژنرالی نمی خواهد بدون فرمانده باشد. هردو یعنی مردان بدون شغل. آن ها هوادار خلع سلاح نیستند. آن ها نمی توانند طرفدار محدودیت سلاح باشند. و اما در پشت همه این کنفرانس ها٬ تمام قدرتمندان٬ و به همان طریق٬ عوامل شرور و بدجنس٬ همان کسانی کمین می کنند که از طریق جنگ سود می برند. آن ها می بینند که این کنفرانس ها نه خلع سلاح می کند و نه به طور جدی تسلیحات را محدود می سازد.

هدف اصلی هر قدرتی در هر یک از این کنفرانس ها دستیابی به خلع سلاح برای جلوگیری از جنگ نبوده است٬ بلکه جهت به دست آوردن جنگ افزار بیشتری برای خود و کمتری برای هر دشمن بالقوه است.

برای خلع سلاح فقط یک راه با هر هرگونه صورت ظاهر عملی وجود دارد. و آن  اینست که تمام کشورها با یکدیگر متحد شده و هر کشتی جنگی٬ هر اسلحه٬ هر تفنگ٬ هر تانک٬ و هر هواپیمای جنگی را ازبین ببرند. و حتی اگر این امکان به وقوع بپیوندد٬ بازهم کافی نیست.

طبق گفته کارشناسان در جنگ بعدی٬  نه تنها با کشتی های جنگی٬ نه با توپخانه ضدهوائی٬ نه با تفنگ و نه با مسلسل وسلاح ماشینی می جنگند٬ بلکه با مواد و  گازهای شیمیائی مرگبار خواهند جنگید.

هرکشوری مخفیانه در حال مطالعه و تکمیل ابزارهای جدید و وحشتناک تری جهت نابودی دشمنان عمده خود است. آری٬ برای این که سازندگان کشتی سود ببرند٬ ساخت کشتی جنگی ادامه خواهد یافت. و برای این که سازندگان مهمات سودهای عظیم خود را ببرند٬ سلاح تولید خواهد شد و تفنگ و گلوله ساخته خواهد شد. و سربازان٬ البته٬ باید انیفورم بپوشند٬ پس تولیدکنندگان هم باید سودهای خود را نیز از جنگ  ببرند.

اما پیروزی یا شکست با مهارت و نبوغ دانشمندان ما تعئین خواهد شد.

اگر ما دانشمندان را برای ساخت گاز سمی و بیشتر و بیشتر مکانیک شیطانی و ابزارهای منفجر کننده تخریب به کار گیریم٬ آن ها وقتی را برای کار ساخت رفاه بیشتر برای همه مردم نخواهند داشت.  با قرار دادن آن ها به انجام کار مفید٬ همه ما می توانیم از زمان صلح پول بیشتری بسازیم تا در زمان جنگ – حتی سازندگان مهمات .

بنابراین… من می گویم٬

مرگ بر جنگ!

پایان فصل پنجم

درباره نویسنده: اسمیدلی دارلینگتون باتلر

* متولد: در وست چستر پنسیلوانیای آمریکا در ۳۰ ژوئیه ۱۸۸۱

* تحصیلات: دبستان هاورفورد

* ازدواج: با اتل سی پیترز٬ فیلادلفیا٬ در ۳۰ ژوئن ۱۹۰۵

* برنده جایزه دو مدال افتخار کنگره:

۱- تسخیر ورا کروز٬ مکزیک٬ درسال ۱۹۱۴

۲- تسخیر پادگان ریوی یر٬ هائیتی٬ در سال ۱۹۱۷

* مدال خدمات برجسته٬ در سال ۱۹۱۹

* سرکشکر – سپاه تفنگداران دریائی آمریکا

* بازنشسته در ۱ اکتبر ۱۹۳۱

* با مرخصی در خدمت به عنوان مدیر دپارتمان ایمنی٬ فیلادلفیا٬ در سال ۱۹۳۲

* سخن ران – در دهه ۱۹۳۰

* کاندیدای جمهوری خواهان برای مجلس سنا٬  در سال  ۱۹۳۲

* درگذشت در بیمارستان نیروی دریائی٬ فیلادلفیا٬ آمریکا در ۲۱ ژوئن سال ۱۹۴۰

* برای اطلاعات بیشتر درباره سرکشکر باتلر٬ با سپاه تفنگداران دریائی آمریکا تماس بگیرید.

برگردانده شده از:

http://www.ratical.org/ratville/CAH/warisaracket.html#up

فصل های اول تا چهارم:

جنگ یک جنایت سازمان یافته است( فصل چهارم)- چگونه این جنگ سازمان یافته را شکست دهیم؟: ژنرال اسمیدلی باتلر – آمادور نویدی

جنگ یک جنایت سازمان یافته است(فصل سوم) – چه کسی هزینه می پردازد؟: سرکشکر اسمیدلی باتلر – آمادور نویدی

جنگ یک جنایت سازمان یافته است(فصل دوم) – چه کسی سود می برد؟: سرکشکر اسمیدلی باتلر – آمادور نویدی

جنگ یک جنایت سازمان یافته است(فصل اول): سرکشکر اسمیدلی باتلر٬ برگردان: آمادور نویدی

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

اطلاعات

این ویودی در 20 اوت 2015 بدست در دسته‌بندی نشده فرستاده شده و با , , برچسب خورده.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: